Final – pola statyczne

Po omówieniu słowa kluczowego final dla klas, metod, zmiennych lokalnych oraz argumentów funkcji można przejść do final w kontekście pól. Pola obiektów można podzielić na statyczne (czyli takie, które są związane z daną klasą) oraz instancyjne (związane bezpośrednio z danym obiektem). W obu przypadkach final określa, że dane pole może mieć tylko jedno przypisanie, które z resztą musi być wykonane w czasie tworzenia obiektu/ładowania klasy. Cóż interesującego można powiedzieć o polach statycznych finalnych?

Typy prymitywne i Stringi

Jak głosi Oficjalny tutorial do Javy 8 autorstwa Oracle, pola statyczne finalne zwane są compile-time constant (albo były, bo aktualnie trudno znaleźć tę nazwę w nowszych źródłach). Jakkolwiek, każde użycie takiego pola jest zamieniane w czasie kompilacji do bytecode’u na jego wartość.
Zatem optymalizacja dla final, którą zauważyliśmy również dla finalnych zmiennych lokalnych, tzn. Constant Folding ma zastosowanie również i w tym przypadku.

Obiekty

O ile przy typach prymitywnych można zrobić Constant Folding, o tyle w przypadku samych obiektów raczej nie ma takiej możliwości (ciężko sobie to wyobrazić). Warto jednak sprawdzić optymalizację odwołań do danego pola takiego obiektu umieszczonego w polu static final. Jednak wówczas mówimy tak na prawdę o finalu w kontekście niestatycznym, zatem opiszę to przy innej okazji.

Jaki wpływ ma dodanie final do pola statycznego w kontekście wywoływania jego metody?

Aby się tego dowiedzieć, wykonajmy prosty test:

private static final Super F_SUPER = new Super();
private static final Super F_SUB_AS_SUPER = new Sub();
private static final Sub F_SUB = new Sub();

private static Super N_SUPER = new Super();
private static Super N_SUB_AS_SUPER = new Sub();
private static Sub N_SUB = new Sub();

// FOR EACH
public int benchmark() {
    return SOME_CASE.someMethodInvocation();
}

W tym benchmarku sprawdzamy wywoływanie metody, której treść zawiera zwrócenie stałej wartości. Sprawdzamy wywołanie polimorficzne, bezpośrednie nadklasy oraz bezpośrednio podklasy. W przypadku każdego zastosowania słowa kluczowego final mamy (na moim laptopie) 250 milionów operacji na sekudnę. Jeśli spojrzeć w kod wygenerowany przez C2, to zobaczymy tam wyłącznie zwrócenie tej stałej wartości. Ten brak dodatkowych akcji zarówno dla wywołań polimorficznych jak i bezpośrednich wynika z tego, że zarówno po pierwszym, jak i po 15 000 wywołaniu metody znamy obiekt, którego metodę wywołujemy. Jest w polu finalnym, więc nie może się zmienić. Po zainicjalizowaniu nie da się go również zamienić na null. Stąd prosty kod maszynowy:

mov     $0x5,%eax
add     $0x10,%rsp
pop     %rbp
mov     0x108(%r15),%r10
test    %eax,(%r10)       ;   {poll_return}


Taką samą przepustowość otrzymałem również dla private static Sub N_SUB. Stało się tak pomimo, iż jeśli spojrzymy w kod C2, zobaczymy tam dodatkowego nullchecka (4 dodatkowe instrukcje kodu maszynowego). Jednak nie musimy sprawdzać typu obiektu w polu dzięki wspomnianemu wcześniej mechanizmowi CHA. Stąd kod maczynowy wygląda następująco:

movabs  $0x716320790,%r10
mov     0x84(%r10),%r11d
test    %r11d,%r11d
je      0x7f3968742977
mov     $0x5,%eax
add     $0x10,%rsp
pop     %rbp
mov     0x108(%r15),%r10
test    %eax,(%r10)       ;   {poll_return}

Nieco więcej instrukcji trzeba wykonać w przypadku polimorficznego wywołania metody pola statycznego niefinalnego. Oprócz wspomnianego wcześniej nullchecka musimy dodatkowo sprawdzić typ obiektu – jest to dodatkowy odczyt z pamięci, co skutkuje zmniejszeniem przepustowości z 250 do 243 milionów operacji na sekundę. Wspomniane zmiany są widoczne na zrzucie instrukcji kodu maszynowego wygenerowanego przez C2.

movabs  $0x7164c8a90,%r10  ;   {oop()}
mov 	0x88(%r10),%r11d  ;*getstatic N_SUB_AS_SUPER {reexecute=0 rethrow=0 return_oop=0}
mov 	0x8(%r12,%r11,8),%r10d  ; implicit exception: dispatches to 0x00007f84ceff0822
cmp 	$0x80126b8,%r10d  ;   {metadata('pl/jgardo/classes/hierarchy/with/FinalClass')}
jne 	0x7f84ceff0810
movabs  $0x716320790,%r10
mov     0x84(%r10),%r11d
test    %r11d,%r11d
je      0x7f3968742977
mov     $0x5,%eax
add     $0x10,%rsp
pop     %rbp
mov     0x108(%r15),%r10
test    %eax,(%r10)       ;   {poll_return}

Podsumowanie

To chyba najkrótszy z dotychczasowych wpisów.
Podsumować go można stwierdzeniem, że dla pól statycznych słowo kluczowe final ma znaczenie – dla typów prymitywnych, stringów, lecz również dla obiektów.

Następny artykuł z serii final: tworzenie obiektów z polami finalnymi.

Oceń wpis

Autor: jgardo

Programista Java od 2013 roku. Interesuje się niskopoziomową Javą, ekosystemem Jvm i jego wydajnością. Co jednak nie przeszkadza w przywiązywaniu uwagi do czystości kodu w życiu codziennym ;) Pracuje w PayU.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *